Som den turvante fjellgeita eg er, hadde eg sjølvsagt utstyret i orden. Iallfall dagen før. Med flunka nytt telt, pluss ein god del andre turgadgets, var eg over middels klar for festival på fjellet.

Her ser du teltet mitt slått opp på Pøylånå. Me kom til teltplassen rundt kl 23. Me parkerte bilane ved Skreivassdammen. Etter ca ein time med lett valsing var me framme.

Eg fekk fiska mykje, men sjokkerande nok fekk eg ikkje fisk. Eg fekk likevel øvd på å kasta særs langt. Langt inn i Aust-agder. Totalt blei det vel dratt opp ti fine fisk på åtte festivaldeltakerar. Knut (hilmar1) diska opp med et par fjernsynskjøkkenskills eg knapt har sett make til. Eit utsøkt fiskemåltid blei fordøyd på lørdagskvelden. Tommel opp!

Eg hadde lyst på eit telt som ikkje var for tungt, samtidig som det skulle være lett å sette opp. Då minsker nemleg terskelen for å kome meg ut på tur betraktelig.

Det gjekk relativt greitt å sette det opp, men trur eg skal ha ei testoppsetting til før ilddåpen neste helg. Hadde eit par startproblem. Det gjekk raskare å pakka det ned!

Ellers bør eg setta mobilen på tvers neste gong eg skal lage time lapse-video.

Etter å ha googla litt om skiløyper i Bergen, fant me ut at Totland var plassen. Der var det alle mulige slags løyper. Eg fekk bruk for både den kreative skøyteteknikken, samt den aggressive diagonalgangen. Hockeyen satt også som et skudd.

Etter inspirasjon frå Rune Kristiansen brukte eg kvar ledige stund på å øve inn nye skiballettriks.

Det såg omtrent sånn ut på Totland i går. Då det begynte å bli rimelig mørkt, fant me ut at me måtte komme oss heim før eg brakk eit par bein og blei liggande.

Summa summarum kan ein trygt sei at dette var ein suksess. Kor skal det ende?

Me parkerte bilen ved Ulriksbanen, og gjekk oppover mot Montana. Etter ei lita stund kan ein velge om ein skal gå ei litt lengre, men lettare løype – eller løypa som blir brukt i Ulrken opp. Sjølvsagt gjekk me for det siste alternativet.

Etter rikelig med pausar på veg opp, brukte me ganske nøyaktig akkurat èin time. På toppen koste me oss med ein kopp rykande fersk kaffe, samt ein herleg foccacia. Fantastisk plass å ha lunsj. Under ser du litt av utsikten du har frå uterestauranten på toppen. Heilt kurant.

På heimturen valgte me å ta ei litt lenger, men litt slakare løype. I strålande vær loffa me nedover mot bilen igjen. Brukte ca èin time ned igjen også. Her ser du ruta me gjekk på veg opp. Du kan finne meir detaljerte data om turen på Runkeeper.

Vis Ulriken i et større kart

Hadde me oss det litle ixus-kamera til Helene, òg det blei tatt et par fjotos.

Her har me tatt oss ein liten pause på veg opp. Bratt og varmt!


Med strålande vær, var det ingen sjokk at det var særs folksomt på toppen. Men likevel god plass i restauranten.


Flott utsikt på toppen.


På slutten blei det litt vel mykje nedover. Eg valgte å gå litt baklengs for å spare knea.

For å komme seg til Vivelid kan ein kjøra til Øvre Eidfjord og ta av til Hjølmo, og deretter parkere ved Hjølmoberget. Veien opp til Hjølmoberget er rimelig heftig – lang, svingete og smal grusvei. Du kjører ca 900 høydemeter i løpet av 5 kilometer. Det blei stort sett  førstegir-kjøring, men me (og vectraen) kom oss opp til slutt.

Fra Hjølmoberget går det ein flott sti innover til Vivelid. På nettsidene til Vivelid fjellstova står det at det tar ca. èin time å gå. Då må du gå fort! I følge Runkeeper brukte med 1 time og 59 minutt fra start til mål. Då tok me bilder, stoppa i ny og ne, samtidig som me klarte å gå litt for langt. Du må huske å ta til høgre etter brua ved Vivelid.

På Vivelid fjellstova kan du for 280kr få servert ein ekte norsk godmiddag med både forrett, hovedrett, dessert, pluss kaffe og kaker til slutt. Du kan lett reise til Vivelid kun for kosten sin del. Skikkelig god mat!

Fra Vivelid kan du gå fine turar rundt omkring på vidda. Me brukte lørdagen til å gå litt innover mot Hedlo, samt å fiske i elva. Det blei èin liten rakkar av ein fisk til kvar. Ellers gjekk det i svensk krim (les Läckberg) og avslapping. Alt i alt ein strålande tur eg trygt kan anbefala!

På bildet over ser du utsikten fra takterrassen på Hotel Baia. Heilt kurant å ligge/sitte der med ei god bok og noko kald drikke.

Etter eit par dagar fant me ut at Cascais tilbyr gratis sykkelutleige! Kanskje ikkje dei beste syklane i gata, men absolutt gode nok til å sykle langs kysten på den milelange sykkelstien fra Cascais til den velkjente Guincho-stranda. Ein flott tur!

Blir du lei av Cascais, ligg Estoril kun 2-3 kilometer unna, og du kan gå dit langs den flotte strandpromenaden. I Estoril finn du blant anna europas største casino. Me besøkte casinoet den eine kvelden, og eg var klar for litt cashgame. Men litt for lang ventetid gjorde at eg slo det frå meg. Neste gang! Helene fekk likevel dinga litt på speleautomatane, og var særs lykkelig over å ha komt heim i pluss.

På bakgrunn av å ha vært ein del rundt om i verden dei siste tre-fire åra, kan eg trygt anbefale Cascais som reisemål for både store og små.

Her følger litt fleire bilder fra turen.

Målet med denne turen var stort sett å slappe av, samtidig som me hadde planar om  å besøke Pompeii. Pompeii låg ein liten fin togtur fra Napoli sentrum. Ellers gjekk dagane i sol, is, øl, shopping, pizza, croissant med gul krem, lasagne, vin og avslapping. Under kan du sjå et par sporadisk utvalgte bilder fra turen, samt ein ekstremt kort og rotete film.

Hadde med meg FLIP-kamera, men det blei ikkje så veldig mykje brukt. Snekra samen litt av det eg hadde fått filma i ein film på ca 1 minutt. Ein veldig dårlig film, men du får iallfall sjå litt av Napoli og Pompeii.

PS: Det blei beach på Sotra seinare på dagen. Ein liten videosnutt fra årets første beach kjem snart.

For å oppnå resultatet som vist over, gjer du følgande. Eksporter treningsøkta i Nokia Sports Tracker til gpx og overfør den til PCen. Deretter laster du ned GpicSync gratis og følger instruksjonane (nrkbeta.no). For korrekt google maps-eksport, kan det være ein fordel å lese instruksjonane på GpicSync sine nettsider.